Even voor de geruststelling: ik kan er goed mee leven.

Maar wat is er dan aan de hand? Veel fotografen (en ik ook) zijn met een genre bezig. Denk aan natuur, urban, bewerkte foto’s, portret, concert, macro enz.
Vaak komen we in onze fotoclub met een variant van de vorige foto. Dat werkt minder verrassend. Erger nog in het ergste geval krijg je te horen dat we dat nu wel vaak genoeg gezien hebben. Dat is dodelijk voor een goede clubsfeer. Het kan niet anders dat de maker geholpen wordt in zijn genre (voorkeur). Dat kan door te vergelijken met zijn vorige foto’s. Dus werk aan de winkel voor de besprekers van foto’s. Een cursus kan waarschijnlijk helpen.


Maar, en dat valt me steeds meer op, je kunt zelf (als maker) ook aan dit probleem werken!!! Realiseer je goed waarom je de foto laat zien.
Is dat omdat je echt wilt leren hoe het beter kan?
Is het omdat je gewoon graag laat zien waar je mee bezig bent?
Of wil je graag schouderklopjes ontvangen. Met dat laatste, is niets mis mee, maar je bent dan wel kwetsbaar!!!
Dit geldt ook bij het meedoen aan wedstrijden. Ook daar voelen we ons vaker niet begrepen. Hoe vaak hoor je geen begrip voor de uitslag van de jury!

Hoe verder?
Ga gewoon door met datgene wat jou boeit. Luister wat anderen te zeggen hebben. Maar laat je lol niet bederven met de opmerkingen van anderen.
Maak jezelf niet (te) afhankelijk van de mening van een ander, maar doe er je voordeel mee.
Blijf gewoon genieten van jouw fotografie! En als dat is zonder prijzen bij wedstrijden: dan blijft er nog genoeg reden over om met passie en plezier foto’s te maken.
Maak jezelf vrij.
Geniet maar luister met mate!!!

Wim Jenniskens